Blog
Blog
Jakie są przyrządy pomiarowe? Warsztatowe, stolarskie i budowlane
Przyrządy pomiarowe są niezbędne właściwie w każdej branży – od precyzyjnych narzędzi wykorzystywanych w elektronice, przez uniwersalne miary, aż po zaawansowane dalmierze użytkowane na budowach. Sprawdź, jakie są rodzaje przyrządów pomiarowych i na jakie kwestie zwrócić uwagę przy wyborze produktu. Jakie są przyrządy pomiarowe? Rodzaje produktów Trudno byłoby sobie wyobrazić prace warsztatowe, remontowe czy budowlane bez przyrządów pomiarowych. Tak naprawdę jest ich bardzo wiele, a każdy z nich działa nieco inaczej i ma inne zastosowanie. Jeśli chodzi o przyrządy pomiarowe, nazwy znane powszechnie nie zawsze pokrywają się z technicznym nazewnictwem. Na przykład urządzenie zwane odległościomierzem na półce sklepu budowlanego znajdziesz najczęściej pod nazwą „dalmierz”. Poziomnica ma drugą prawidłową formę: “poziomica”. Funkcjonuje też jako regionalizm “waserwaga”, który jednak raczej nie występuje w pismach technicznych. Przyjrzyjmy się zatem powszechnie wykorzystywanym rodzajom przyrządów pomiarowych. Można je skategoryzować w podziale na branże, jednak wiele z nich ma zastosowanie uniwersalne – zarówno w pracy fachowca, jak i w domu. Przyrządy pomiarowe warsztatowe Wykorzystywane w warsztatach narzędzia są tak naprawdę podstawowymi przyrządami pomiarowymi, które znalazły swoje miejsce zarówno w pracy fachowców, jak i w garażach majsterkowiczów. Miary – zwijana miara to przykład przyrządu pomiarowego, który znajdziesz praktycznie w każdym domu. To uniwersalne narzędzia przydatne w wielu warsztatach, zakładach produkcyjnych, serwisach, ale też na budowach i w wielu innych miejscach. Miary zwijane różnią się długością taśmy – niektóre pozwalają na pomiar nawet kilkudziesięciu metrów. Alternatywą dla miar zwijanych są miary składane - drewniane lub z tworzywa. Znajdująca się na takim przyrządzie pomiarowym podziałka pozwala na precyzyjne określenie wartości, a co za tym idzie dokładną pracę. Suwmiarki – podstawowy przyrząd pomiarowy warsztatowy wykorzystywany w różnego rodzaju warsztatach, w automatyce czy przemyśle. Suwmiarka to przyrząd pomiarowy z noniuszem, czyli pomocniczą podziałką, która zwiększa dokładność odczytania na głównej podziałce kreskowej. Do wyboru są suwmiarki analogowe i cyfrowe. W pierwszym przypadku przyrząd pomiarowy warsztatowy wymaga odczytu wartości na podziałce. W przypadku elektronicznych przyrządów pomiarowych – suwmiarek cyfrowych – wynik pojawia się od razu na wyświetlaczu LED, co znacznie przyśpiesza pracę i minimalizuje ryzyko pomyłek. Przyrządy pomiarowe stolarskie i dekarskie Kolejną grupą narzędzi są przyrządy pomiarowe stolarskie. Specyfika pracy stolarza wymaga m.in. precyzyjnego wyznaczenia kąta i połączenia elementów dokładnie pod tym kątem. Tego rodzaju przyrządy pomiarowe znajdują też powszechne zastosowanie w dekarstwie. Kątowniki – posiadające skalę centymetrową i metryczną to przyrządy pomiarowe, które pozwalają na wyznaczenie kąta prostego w pracach ciesielskich, ślusarskich, budowlanych itp. Pomagają m.in. w docinaniu krokwi w więźbach dachowych czy w wyznaczaniu wzajemnego położenie prostopadłych ścian w murarstwie. Wybierając kątownik, zwróć uwagę na materiał, z którego został wykonany oraz na trwałość. Przyrządy pomiarowe stolarskie, dekarskie i budowlane często wykorzystywane są w warunkach zewnętrznych, gdzie łatwo o zabrudzenie, ścieranie czy uszkodzenie. Przymiary – to podstawowy przyrząd warsztatowy, który swoim wyglądem przypomina szkolną linijkę. Jednak został wykonany ze znacznie trwalszych materiałów, dzięki czemu może być z powodzeniem używany na budowach, w warsztatach i zakładach produkcyjnych. Przymiary aluminiowe wyposażone w skalę metryczną służą do wykonywania przymiarów i trasowania. Przyrządy pomiarowe w budownictwie Tak naprawdę wiele przyrządów pomiarowych warsztatowych i stolarskich wykorzystuje się także podczas remontów i na budowach. Poziomnice – te powszechnie znane przyrządy pomiarowe służą do wyznaczenia położenia elementów. Jak sama nazwa wskazuje, poziomnice pozwalają na precyzyjne określenie poziomości lub pionowości płaszczyzn w budownictwie. Najpopularniejsza jest oczywiście poziomnica manualna. Jeśli chcesz zapewnić większą czułość przyrządu pomiarowego i możliwość mierzenia w większych odległościach, sięgnij po poziomnicę laserową. Za pomocą wiązki lasera pozwala ona na wyznaczenie linii poziomych i pionowych. Na dużych budowach przyda się też statyw do poziomnic laserowych. Dalmierze – to zaawansowane przyrządy kontrolno-pomiarowe, służące do jednoczesnego pomiaru odległości, objętości oraz długości pośrednich. Dalmierze to przyrządy wykorzystywane w pracach budowlanych wewnętrznych i zewnętrznych – zarówno konstrukcyjnych, jak i budowlanych oraz remontowych. Pozwalają na bezinwazyjne, jednoosobowe wyznaczanie wartości bez konieczności fizycznej obecności w mierzonym miejscu Mierniki elektryczne - wykorzystywane w diagnostyce instalacji elektrycznych i wykrywaniu ich wadliwych komponentów, mierniki elektryczne znajdują zastosowanie w różnych branżach. To cyfrowe narzędzie pomiarowe pozwala na uzyskanie dokładnego wyniku nie tylko w branży elektrycznej, ale też motoryzacyjnej i instalacyjnej, jak również w montażu paneli fotowoltaicznych. Niektóre mierniki zostały wyposażone w technologię SMART, która automatycznie rozpoznaje mierzony parametr. Manometry - przyrząd służący do pomiaru ciśnienia gazu lub cieczy w zamkniętej przestrzeni, stanowi element składowy sprzętu wykorzystywanego w różnych branżach. Wskazuje on ciśnienie w porównaniu do ciśnienia atmosferycznego. Przykładem takiego urządzenia jest regulator ciśnienia z manometrem, wykorzystywany do układów zasilania narzędzi lakierniczych. Wzorcowanie przyrządów pomiarowych – dlaczego jest ważne? Jedną z najistotniejszych rzeczy jest dokładność przyrządów pomiarowych. Aby ją sprawdzić, czasem wystarczy spojrzeć na narzędzie – np. czy zerowe wartości w suwmiarce analogowej pokrywają się ze sobą. Jednak użytkowanie np. przyrządów pomiarowych z elektroniką wymaga profesjonalnej kontroli. W tym celu wykonuje się wzorcowanie przyrządów pomiarowych. Co ile należy zgłosić przyrząd do laboratorium w celu wzorcowania i ewentualnej kalibracji? Nie ma co do tego jednoznacznych wytycznych. Warto jednak wziąć pod uwagę m.in. intensywność eksploatacji przyrządu pomiarowego i wagę precyzji w określonych pracach. Autor: Paweł Sokołowski
Czytaj więcej
Normy Bezpieczeństwa w odzieży i obuwiu ochronnym: Przewodnik po standardach EN ISO i EN
W dziedzinie odzieży i obuwia ochronnego, właściwe zrozumienie i przestrzeganie norm bezpieczeństwa są niezbędne dla zapewnienia wysokiego poziomu ochrony pracowników. Normy te, ustanowione przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) oraz Europejskie Normy (EN), stanowią podstawę dla producentów, gwarantując, że ich produkty spełniają najwyższe standardy bezpieczeństwa. W tym artykule przedstawimy przegląd kluczowych norm w tej dziedzinie. EN ISO 13688: Ogólne wymagania dla odzieży ochronnej EN ISO 13688 (wcześniej znana jako EN 340) to norma określająca ogólne wymagania dla odzieży ochronnej. Bez względu na kategorię odzieży, norma ta definiuje kryteria dotyczące ergonomii, oznaczenia rozmiarów, bezpieczeństwa użytkowania i znakowania. Producenci są zobowiązani dostarczyć precyzyjne informacje o produkcie, zapewniając transparentność i odpowiedzialność. EN ISO 20471: Odzież ostrzegawcza o wysokiej widoczności Norma ta reguluje standardy dla odzieży o wysokiej widoczności, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa pracowników na drogach czy torach kolejowych. EN ISO 20471 precyzuje wymagania dotyczące barw, odblaskowości oraz minimalnych powierzchni odblaskowych i fluorescencyjnych. Zapewnia to maksymalną widoczność i bezpieczeństwo użytkowników w warunkach niskiej widoczności. EN ISO 20347: Obuwie ochronne Ta norma definiuje standardy dla obuwia ochronnego, które nie zawiera metalowego podnoska ani wkładki antyprzebiciowej. Charakteryzuje się ono lżejszą konstrukcją, co przekłada się na większy komfort noszenia. Takie obuwie jest przeznaczone dla środowisk pracy, gdzie kluczowe jest zabezpieczenie stóp przed ogólnym ryzykiem, ale nie ma potrzeby ochrony przed silnymi uderzeniami czy ryzykiem przebicia. Norma ta podkreśla znaczenie wygody i mobilności użytkownika, jednocześnie zapewniając podstawowy poziom ochrony. EN ISO 20345: Obuwie ochronne z zabezpieczeniami Norma ta jest kluczowa dla obuwia ochronnego używanego w celach komercyjnych. EN ISO 20345 określa wymagania dotyczące ochrony przed uderzeniami, zakleszczeniem, spadającymi przedmiotami czy ryzykiem przebicia. Dodatkowo chroni przed ekstremalnymi temperaturami i substancjami chemicznymi, oferując kompleksową ochronę. EN ISO 21420: Wymagania dotyczące rękawic ochronnych Norma ta określa ogólne wymagania i metody testowania dla rękawic ochronnych. Dotyczy konstrukcji, bezpieczeństwa, znakowania oraz informacji dostarczanych przez producentów. Odpowiednie rękawice są kluczowe w wielu branżach, zapewniając ochronę dłoni podczas różnych zadań. EN 388: Rękawice ochronne przeciwko zagrożeniom mechanicznym Ta norma koncentruje się na rękawicach projektowanych do ochrony przed zagrożeniami mechanicznymi, takimi jak ścieranie, przecięcie, przekłucie i rozerwanie. W branżach, gdzie zagrożenia mechaniczne są powszechne, odpowiednie rękawice są kluczowe dla bezpieczeństwa pracowników. Zrozumienie i przestrzeganie norm bezpieczeństwa w odzieży i obuwiu ochronnym to nie tylko kwestia zgodności z regulacjami, ale przede wszystkim troska o bezpieczeństwo pracowników. Dlatego też, śledzenie i stosowanie się do norm EN ISO i EN jest kluczowe dla każdego producenta i użytkownika odzieży ochronnej.Autor: Paweł Sokołowski
Czytaj więcej
Co oznaczają kolory kasków ochronnych
Przepisy nie regulują kwestii zróżnicowania kolorów kasków ochronnych wydawanych pracownikom. Zasady te są najczęściej przedmiotem regulacji wewnątrzzakładowych. Inaczej wygląda sytuacja pracowników budów budownictwa ogólnego. Kolory kasków określają funkcję, jaką pełni osoba przebywająca na terenie budowy: kask żółty – pracownicy fizyczni; kask biały – kierownik budowy, inspektor nadzoru oraz inżynierowie; kask niebieski – pracujący na wysokościach, operatorzy maszyn, elektrycy, energetycy; kask zielony – pracownik bhp; kask czarny – architekt/inspektor nadzoru autorskiego; kask pomarańczowy – geodeta; kask czerwony – praktykanci i goście, którzy pojawili się na budowie. Choć wprowadzone kolory kasków są symbolem dobrze zorganizowanej pracy, należy mieć świadomość, że na wielu placach budowy, pracownicy nie sugerują się pełnionymi przez siebie funkcjami i zakładają taki kask, który akurat jest dostępny. Warto wiedzieć Kask ochronny chroni pracownika przed spadającymi przedmiotami, które uderzając w część ciemieniową głowy mogą spowodować uszkodzenia czaszki, mózgu lub kręgów szyi. Każdy kask powinien spełniać indywidualne potrzeby pracownika, zabezpieczać go przed każdorazowym zagrożeniem urazu mechanicznego. Kask musi być lekki, aby zbytnio nie obciążał głowy (optymalna waga wynosi 255 gramów). Kask musi być regulowany, aby pracownik mógł go dopasowywać do wielkości głowy. Musi także spełniać normy unijne PN-EN 397 pt. "Przemysłowe hełmy ochronne", które określają wymagania fizyczne i parametry techniczne, metody badań i wymagania dotyczące znakowania hełmów ochronnych dla przemysłu. Środki ochrony głowy powinny być noszone przez wszystkich pracowników podczas wykonywania prac: budowlanych, w szczególności wykonywanych na rusztowaniach i w ich sąsiedztwie, przy wznoszeniu i demontażu szalowania, przy pracach montażowych i instalacyjnych; na mostach, konstrukcjach stalowych, masztach wieżach, stalowych konstrukcjach hydraulicznych, wielkich piecach, stalowniach, walcowniach, dużych zbiornikach i rurociągach, stacjach energetycznych, pracach remontowo-montażowe przy kotłach i ich instalacjach; ziemnych i skalnych, prace w wykopach, rowach, szybach i tunelach; w podziemnych wyrobiskach, kopalniach odkrywkowych, przy wydobywaniu węgla i innych surowców mineralnych;z materiałami wybuchowymi; przy wielkich piecach, zakładach przeróbki rud, kuźniach i odlewniach metali; w sąsiedztwie urządzeń przeznaczonych do podnoszenia, dźwigów i przenośników;przy piecach przemysłowych;w stoczniach okrętowych; manewrowych na kolei. Regulacje dotyczące ochrony indywidualnej pracownika znajdują się w Rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r.Autor: Grzegorz Nowak
Czytaj więcej
Co nazywamy środkami ochrony indywidualnej i jak wpływają na bezpieczeństwo pracowników?
Co nazywamy środkami ochrony indywidualnej? Tylko w Polsce zgłoszono 66 606 wypadków przy pracy w 2022 roku. Niestety, 180 z nich okazały się śmiertelne. W jaki sposób można zmniejszyć tę niechlubną statystykę? Jednym z najprostszych i najłatwiejszych sposobów jest stosowanie środków ochrony indywidualnej. Czym one są i kiedy są one prawnie wymagane? Jakie obowiązki ciążą na pracownikach, a jakie na pracodawcy? Nie czekaj, aż zdarzy się wypadek. Sprawdź już teraz. Co to są środki ochrony indywidualnej? Na początek warto zastanowić się, co to są środki ochrony indywidualnej? Są nimi wszystkie urządzenia i wyposażenie (jak odzież), które zaprojektowane zostały z myślą o ochronie przed określonym zagrożeniem. Dlatego też mundur policyjny lub strój kelnera nie należy do środków ochrony indywidualnej, natomiast spodnie leśnika (z wszywkami antyprzecięciowymi) już zaliczane są do tej grupy. Różnice między środkami ochrony osobistej a środkami ochrony pracy W celu zapewnienia bezpieczeństwa pracowników wdraża się wiele zróżnicowanych środków. Dlatego też do środków ochrony indywidualnych zaliczamy środki ochrony osobistej oraz środki ochrony pracy. Pierwsza kategoria dotyczy wyposażenia noszonego bezpośrednio przez pracownika, jak odzież ochronna czy uprzęże do pracy na wysokości. Natomiast środki ochrony pracy obejmują rozwiązania zastosowane w miejscu pracy. Do tej grupy zaliczyć można osłony maszyn, wentylację czy oświetlenie sygnalizacyjne. Rodzaje i kategorie środków ochrony indywidualnej To, na ile grup dzielimy środki ochrony osobistej, zależy od zastosowanej kategorii podziału. Najbardziej popularny podział obejmuje: Środki ochrony kończyn jak obuwie ochronne czy rękawice. Hełmy i kaski, czyli środki ochrony głowy. Odzież ochronna taka jak fartuchy chroniące przed wysoką temperaturą lub promieniowaniem X. Środki ochrony twarzy i oczu, w tym różnego rodzaju okulary czy gogle, a także maski spawalnicze. Słuchawki i nauszniki – środki ochrony słuchu. Środki ochrony dróg oddechowych: maski i filtry. Środki ochrony przed wysoką lub niską temperaturą. Zabezpieczenia chroniące przed upadkiem z wysokości. Jednak nie jest to jedyny możliwy do zastosowania podział. Równie popularne są kategorie, na jakie można podzielić środki ochrony indywidualnej. Kategoria I to środki ochrony przed minimalnymi zagrożeniami. Przykładem mogą być rękawice ogrodowe. Kategoria II obejmuje rozwiązania stosowane w przypadku poważniejszych zagrożeń zdrowia. Wymienić tu można między innymi okulary ochronne czy obuwie ze stalowymi podnoskami. Kategoria III to z kolei środki ochrony indywidualnej chroniące przed najgroźniejszymi zagrożeniami, mogącymi spowodować poważne uszkodzenie ciała lub śmierć. Dobrym przykładem tego typu wyposażenia są uprzęże do pracy na wysokości. Niezależnie od sposobu podziału, warto stosować wszystkie środki ochrony indywidualnej, aby zminimalizować wszelkie zagrożenia w środowisku pracy. Jak dobrać środki ochrony indywidualnej? Decyzja, jakie środki ochrony indywidualnej BHP będą odpowiednie, podejmuje pracodawca. W tym celu powinien wspomóc się opinią specjalistów, a także konsultacjami z pracownikami lub ich przedstawicielami. Ponadto powinna zostać przeprowadzona analiza dotycząca rodzajów wykonywanej pracy w zakładzie oraz obecnych zagrożeń dla pracownika. Często stanowi ona część analizy ryzyka zawodowego dla poszczególnych stanowisk. Kiedy stosujemy środki ochrony indywidualnej? Zastosowanie środków ochrony indywidualnej jest ściśle powiązane z zagrożeniami w środowisku pracy. Choć dobór środków ochrony indywidualnej zależny jest od pracodawcy na bazie analizy ryzyka i zagrożeń w miejscu pracy, istnieją ogólne wytyczne, kiedy stosujemy środki ochrony indywidualnej. Są one konieczne zawsze w przypadku, gdy nie można usunąć zagrożeń lub wystarczająco ograniczyć ich za pomocą organizacji pracy, lub środkami ochrony zbiorowej. Kto ustala rodzaje środków ochrony indywidualnej? Jak już wspomnieliśmy o tym, jakie rodzaje środków ochrony indywidualnej są używane na danym stanowisku, decyduje pracodawca. Warto jednak wiedzieć, jakie wiążą się z tym obowiązki – zarówno po stronie pracodawcy, jak i pracowników. Kto jest odpowiedzialny za dostarczanie środków ochrony? Przede wszystkim to pracodawca jest obowiązany dostarczyć pracownikowi środki ochrony indywidualnej i zbiorowej. Do niego też należą wszystkie urządzenia oraz akcesoria ochronne, w tym także odzież ochronna dla pracowników. Oznacza to, że pracodawca musi dbać o stan środków ochrony indywidualnej: prać je, konserwować, czyścić, naprawiać, odpylać czy odkażać. Częstą praktyką jest zabieranie swoich ubrań ochronnych przez pracowników i pranie ich we własnym zakresie. W takim przypadku pracodawca powinien zwracać koszty czyszczenia. Jakie są obowiązki pracownika w zakresie korzystania ze środków ochrony? Także pracownik ma obowiązki związane ze stosowaniem środków ochrony indywidualnej. Przede wszystkim musi je zawsze stosować zgodnie z ustalonymi przez pracodawcę zasadami, które zawierać powinna instrukcja stosowania środków ochrony indywidualnej. Powinien on też dbać o powierzone mu urządzenia i akcesoria. W razie ich zniszczenia z winy pracownika, musi zwrócić on koszty ich zakupu, pomniejszone o amortyzację. Pracownik powinien też informować o przełożonych o uszkodzeniu lub zniszczeniu środków ochrony. Przepisy dotyczące środków ochrony indywidualnej Aktualnie obowiązującym głównym aktem normatywnym w zakresie środków ochrony indywidualnej i zbiorowej jest Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady Ministrów nr 2016/425 z dnia 9 marca 2016 r. Jego celem było ujednolicenie przepisów w całej Unii Europejskiej oraz zwiększenie bezpieczeństwa użytkowników środków ochrony indywidualnej. Jakie wymagania powinny spełniać środki ochrony indywidualnej? Środki ochrony indywidualnej zaprojektowane są w taki sposób, by chronić przed określonym zagrożeniem. Dlatego też muszą one spełniać odpowiednie parametry i normy ISO. Są one wydawane dla różnych typów środków ochronnych. Spełnienie wszystkich wymagań potwierdzone powinno być wydaniem odpowiedniego certyfikatu. Istotny jest także znak CE na środkach ochrony indywidualnych, potwierdzający, że są dopuszczone do użytku na terenie Unii Europejskiej. Jak długo można używać środków ochrony indywidualnej? Stosowanie środków ochrony indywidualnej jest możliwe tylko w przypadku, gdy nie są one w żaden sposób uszkodzone lub zniszczone. Nowe rozporządzenie w sprawie środków ochrony indywidualnej wprowadziło ponadto maksymalny okres certyfikacji takich środków. Wynosi on obecnie 5 lat. Po tym czasie należy przeprowadzić ponowne badania certyfikujące lub zakupić nowe środki ochrony indywidualnej oraz zbiorowej. Rozporządzenie UE i inne akty normujące w zakresie środków ochrony Aktualnie obowiązujące rozporządzenie UE oraz normy ISO są podstawowymi aktami, które wskazują, jakie wymagania powinny spełniać środki ochrony indywidualnej. Jednak możliwe jest stosowanie także innych przepisów, także rozporządzeń wewnętrznych, o ile zastosowane w nich kryteria są ostrzejsze niż podstawowe przepisy (zapewniają wyższy poziom ochrony, niż parametry wskazane w normach).Autor: Paweł Sokołowski
Czytaj więcej
Tkanina Twill: Rewolucja w Branży Odzieży Ochronnej
Twill to tkanina zazwyczaj wykonana na bazie bawełny, charakteryzująca się unikatowym diagonalnym, skośnym splotem. Jej specyficzna struktura, z widocznym skośnym wzorem pod kątem 45 stopni, wynika z unikalnego układu nici. Dzięki zastosowanej technologii produkcji, tkanina twill wyróżnia się wyjątkową wytrzymałością i trwałością. Jedną z jej największych zalet jest odporność na zagniecenia, co czyni ją praktycznym wyborem w wielu zastosowaniach. Zastosowania w Odzieży Ochronnej Odzież robocza: Dzięki swojej wytrzymałości, tkanina twill jest idealna na odzież roboczą. Jest odporna na ścieranie, co przedłuża żywotność ubrań w warunkach przemysłowych. Mundury: Twill jest także popularny w produkcji mundurów, gdzie jego elegancki wygląd i trwałość są bardzo cenione. Odzież specjalistyczna: W branżach wymagających odzieży z dodatkową ochroną, jak np. w przemyśle chemicznym czy budowlanym, twill może być używany jako materiał bazowy, do którego dodaje się specjalistyczne powłoki lub wykończenia dla zwiększenia ochrony. Tkanina twill rewolucjonizuje branżę odzieży ochronnej, łącząc w sobie trwałość i funkcjonalność z estetycznym wyglądem. Jest to wszechstronny materiał, który doskonale sprawdza się w różnych środowiskach pracy, od przemysłu po służby mundurowe. Dzięki swoim właściwościom, tkanina twill nie tylko chroni użytkowników, ale także zapewnia komfort noszenia i pozytywnie wpływa na ich wygląd, co jest nieocenionym atutem w profesjonalnym świecie pracy.Autor: Paweł Sokołowski
Czytaj więcej
Kim jesteśmy?
Högert Technik to marka narzędzi i akcesoriów BHP. Jesteśmy młodą, nowoczesną marką działającą na międzynarodowych rynkach. Od 2015 roku nasze produkty dostępne są w sprzedaży w Europie, Azji i Ameryce Południowej. Uczciwość, otwartość na nowe wyzwania, profesjonalizm oraz wsparcie naszych klientów są integralną częścią zasad i kultury naszej marki.
Marka Högert Technik powstała z zamiłowania do jakości, prostoty i użyteczności. Została zaprojektowana z myślą o intensywnej eksploatacji i wymagających użytkownikach, którzy każdego dnia pracują narzędziami ręcznymi.
Integracja idei produktu z jego zastosowaniem w pracy – to ambicja inżynierów Högert Technik, którzy precyzyjnie projektują każdy detal narzędzi. Stal kuta w temperaturze żarzenia, staranne odprężanie i hartowanie produktów, ich szczegółowy proces kontroli i optymalizacja logistyki, kreują asortyment, którego stosunek jakości do ceny jest nieosiągalny dla innych firm.